Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Σεφλέρα


Περιγραφή-Προέλευση
Η σεφλέρα SCHEFFLERA  sp είναι ένα τροπικό φυτό που κατάγεται από τη Μαλαισία και γνωστές είναι κυρίως δύο ποικιλίες της, η Ακτινοφύλλα και η Αρμπορικόλα (Ομπρελόδεντρο). Σ' αυτό το αφιέρωμα θα ασχοληθούμε κυρίως με την Αρμπορικόλα και με την ονομασία Σεφλέρα θα εννοούμε αυτή την συγκεκριμένη ποικιλία. Η σεφλέρα είναι φυτό πολύ διαδεδομένο στην Ελλάδα κυρίως σαν φυτό που «πρασινίζει» τις γωνίες του σπιτιού και του γραφείου μας αλλά και τα μπαλκόνια μας.  Τα οβάλ φύλλα της είναι πράσινα, σαρκώδη και έχει δενδροειδή ανάπτυξη, φτάνοντας σε εντυπωσιακά μεγέθη μετά από μερικά χρόνια.  Ενας μίσχος που ξεκινάει από το κεντρικό κλαδί διακλαδώνεται κυκλικά σε 4-5 φύλλα, σαν τα δάχτυλα του χεριού μας.  Υπάρχει και η «χρυσόφυλλη» σεφλέρα, τα φύλλα της οποίας είναι πιο σκούρα πράσινα με κίτρινες κηλίδες.

Συνθήκες-Συντήρηση

Η σεφλέρα χρειάζεται αρκετό φως για να αναπτυχθεί αλλά όχι άμεσο φως.  Τις ζεστές περιόδους του χρόνου προσέξτε να μην τη βλέπει απευθείας ηλιακό φως μέσα από τζάμια (που ανεβάζουν ακόμα περισσότερο τη θερμοκρασία του ήλιου) ή στο μπαλκόνι σας γιατί θα καούν τα φύλλα της.  
Είναι πολύ ανθεκτική στις υψηλές θερμοκρασίες και γι' αυτό να την ποτίζετε μόνο όταν το επιφανειακό χώμα έχει στεγνώσει έτσι ώστε να μην σαπίσουν οι ρίζες της.  Για τον ίδιο λόγο, φροντίζετε να μην μένει νερό στο πιατάκι της γλάστρας.  Αυτό θα σας βοηθήσει να αποφύγετε και τα εκνευριστικά μυγάκια που θα ζουν στο υγρό πιατάκι και θα πετούν ανενόχλητα μέσα στο σαλόνι σας.  
Αν και αντέχει στην ξηρασία, έχει ανάγκη από την υγρασία του περιβάλλοντος γι' αυτό φροντίστε ο χώρος στον οποίο βρίσκεται να έχει την απαραίτητη υγρασία.  Αν το φυτό σας βρίσκεται στο μπαλκόνι, ψεκάζετε τα φύλλα του όσο πιο συχνά μπορείτε, το καλοκαίρι όμως φροντίστε να μην βλέπει τα βρεγμένα φύλλα ο ήλιος γιατί θα τα κάψει.

Αν το φυτό βρίσκεται σε εσωτερικό χώρο, το ψέκασμα δεν είναι αρκετό και είναι επιπλέον και πρόβλημα για το σπίτι σας.  Ειδικά το χειμώνα, με τα καλοριφέρ, φροντίστε να αυξήσετε την υγρασία τοποθετώντας μεταλλικά δοχεία με νερό πάνω στα καλοριφέρ έτσι ώστε καθώς το νερό εξατμίζεται, τα φύλλα να απορροφούν την υγρασία.  Η καλύτερη λύση είναι να τοποθετήσετε τα φυτά σας σε ομάδες, πάνω σε δίσκο με υγρά βότσαλα ή χοντρό χαλίκι.  Το νερό όπως θα εξατμίζεται θα απορροφάται από τα φύλλα, προσέξτε όμως οι γλάστρες σας να πατούν πάνω στο χαλίκι κι όχι μέσα στο νερό για να μην σαπίσουν οι ρίζες.  Η υγρασία στην ατμόσφαιρα είναι ευεργετική και για τα φυτά αλλά και για τους ανθρώπους.  
Μέσα στο σπίτι, καθαρίζετε όσο πιο συχνά μπορείτε τα φύλλα της σεφλέρας με ένα μαλακό πανί βρεγμένο με χλιαρό νερό για να αφαιρείτε τη σκόνη και να διευκολύνετε την αναπνοή των φύλλων.  Αν έχετε χρόνο, κάντε στο φυτό σας ένα δώρο:  Βάλτε το στη μπανιέρα και κάντε του ένα απαλό αλλά διαρκές ντους με χλιαρό νερό κι αφήστε το στο μπάνιο σας μέσα στους ατμούς μέχρι να στεγνώσει πριν το τοποθετήσετε στην αρχική του θέση.  
Η σεφλέρα τα καταφέρνει πολύ καλά στην ίδια γλάστρα για πολύ καιρό, αν φροντίζετε το χώμα της να είναι πλούσιο, λιπαίνοντας το και προσθέτοντας καινούργιο χώμα στην επιφάνεια.  Αλλάζετε γλάστρα μόνο όταν οι ρίζες του φυτού βγουν στην επιφάνεια και φροντίστε η καινούργια γλάστρα σας να είναι μόλις 1-2 νούμερα μεγαλύτερη από την προηγούμενη για να μην αναπτυχθεί το ριζικό σύστημα σε βάρος του φυλλώματος.  
Αφαιρείτε τα φύλλα που κιτρινίζουν έτσι ώστε το φυτό σας να μην σπαταλάει  πολύτιμη ενέργεια και γυρίζετε τη γλάστρα κάθε φορά που ποτίζετε για να μην «γείρει» το φυτό σας προς την πλευρά απ΄όπου έρχεται το φως.   
Αν θέλετε να γίνει το φυτό σας πιο φουντωτό, μπορείτε να κόβετε τις κορυφές των κεντρικών κλαδιών ώστε να αναπτυχθεί περισσότερο το φύλλωμα των χαμηλότερων κλαδιών. Επίσης αφαιρείτε τις παραφυάδες που βγαίνουν από το χώμα, δίπλα στον κορμό, για να αναπτυχθεί καλύτερα το κεντρικό φυτό.  Την άνοιξη, σε κάθε κεντρικό κλαδί θα δείτε μάτια απ΄όπου θα ξεπεταχτούν νέα κλαδάκια.  Καλό θα ήταν να δένετε τα κλαδιά της όταν ακόμα είναι μικρά για να πάρουν το σχήμα που εσείς θέλετε καθώς μεγαλώνουν.  

Λίπανση

Λιπαίνετε με λίπασμα ειδικό για πράσινα φυτά, πάντα σύμφωνα με τις οδηγίες της συσκευασίας και 2-3 φορές το χρόνο προσθέστε λίγο σίδηρο για να αποφύγετε το κιτρίνισμα των φύλλων και να διατηρήσετε το πράσινο χρώμα τους.   

Ασθένειες

Οι σεφλέρες είναι ιδιαίτερα ευαίσθητες στα κοκκοειδή και στη μελίγκρα.  Τα κοκκοειδή θα τα αναγνωρίσετε αν δείτε στο κάτω μέρος των φύλλων ή στον κορμό και στα κλαδιά μικρά πλακέ εξογκώματα σε χρώμα σκούρο καφέ, πράσινο, άσπρο ή ακόμα και γκρι. Τα εξογκώματα αυτά μοιάζουν τόσο φυσικά που μπορεί να νομίσετε ότι είναι μέρος του ίδιου του φυτού και όχι ασθένεια. Δύο είναι οι τρόποι να βεβαιωθείτε: προσπαθήστε να απομακρύνετε το εξόγκωμα με το νύχι σας ή με την ανάποδη ενός μαχαιριού, αν φύγει τότε μπορείτε να είστε σίγουροι ότι δεν είναι μέρος του φυτού αλλά ασθένεια.  
Επίσης, και για τις δύο ασθένειες, ελέγξτε τα φύλλα για μία κολλώδη ουσία που συνήθως εκκρίνουν τα έντομα. Οι ασθένειες αυτές μπορούν να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά αν εντοπισθούν στην αρχή αλλά πάρτε μέτρα αμέσως γιατί εξαπλώνονται με απίστευτη ταχύτητα όχι μόνο στο ίδιο το φυτό αλλά και στα γειτονικά φυτά.  Αν δεν αντιμετωπισθούν, είναι ικανά να καταστρέψουν το φυτό που έχουν προσβάλλει. 

Για να αντιμετωπίσετε τα κοκκοειδή, ακολουθείστε τα παρακάτω βήματα:
1.      Απομονώστε το άρρωστο φυτό και ελέγξτε τα γειτονικά φυτά για σημάδια της ασθένειας. Αν έχετε μπέντζαμιν ή ποϊνσέτιες που προσβάλλονται εύκολα από κοκκοειδή φροντίστε να τα ελέγξετε επίσης.
2.      Ελέγξτε το φυτό και κόψτε τα πολύ προσβεβλημένα φύλλα. Κρατάτε μία πλαστική σακούλα και κλείνετε μέσα τα άρρωστα φύλλα που κόψατε, μην τα πετάτε σε ανοιχτούς κάδους μέσα στο σπίτι σας γιατί η ασθένεια μπορεί να μεταφερθεί και στα υπόλοιπα φυτά του σπιτιού.  
3.      Καλύψτε τη γλάστρα (το χώμα) με μία πλαστική σακούλα, βάλτε το φυτό στη μπανιέρα σας και κάντε του ένα γερό ντους, με χλιαρό νερό. Αφήστε το νερό να τρέξει αρκετή ώρα για να καθαρίσουν καλά τα φύλλα και να απομακρυνθούν όσο το δυνατόν περισσότερα εξογκώματα έντομα και αφού κλείσετε το νερό, αφήστε το φυτό σας λίγη ακόμη ώρα μέσα στο μπάνιο για να τραβήξει την υγρασία του χώρου.
4.      Αφήστε το φυτό να στεγνώσει καλά και ετοιμάστε το «πρακτικό» φάρμακο για να το ραντίσετε. Στον ψεκαστήρα που χρησιμοποιείτε για να καθαρίζετε τα φύλλα του, βάλτε χλιαρό νερό με οινόπνευμα (3 μέρη νερό προς 1 μέρος οινόπνευμα) και προσθέστε 2-3 σταγόνες υγρού απορρυπαντικού πιάτων. Ανακατέψτε καλά και ψεκάστε καλά το φυτό, προσπαθώντας να καλύψετε τις καινούργιες κορυφές και το κάτω μέρος των φύλλων. Επαναλάβατε το ψέκασμα μετά από 7-10 ημέρες. Αν το πρόβλημα επιμείνει, ψεκάστε και πάλι μετά από 10 περίπου ημέρες. Πάντα βέβαια μπορείτε να απευθυνθείτε στο φυτώριο της περιοχής σας και να προμηθευτείτε κάποιο ειδικό φάρμακο. Τα κοκκοειδή είναι επίμονα και επανακάμπτουν γι' αυτό να ελέγχετε τακτικά τις σεφλέρες σας για συμπτώματα.  
Η μελίγκρα είναι μικροσκοπικά μαύρα και πράσινα μυγάκια που συγκεντρώνονται στα φρέσκα βλαστάρια (κυρίως στις κορυφές) των φυτών και τρέφονται από τους χυμούς τους.  Για την αντιμετώπιση της μελίγκρας, απομονώστε κατ' αρχήν το φυτό για να μην μεταδοθεί η ασθένεια, και ψεκάστε τα φυτά με το μείγμα που περιγράφεται παραπάνω ή με κοινό σπιτικό εντομοκτόνο.  Αν επιλέξετε τη λύση του εντομοκτόνου, κάντε το μόνο σε φυτά στο μπαλκόνι κι όχι μέσα στο σπίτι σας και να είστε προετοιμασμένοι να δείτε τα καινούργια φυλλαράκια στα σημεία που ψεκάσατε, να μαραίνονται και να πέφτουν.  
Οι σεφλέρες ζουν πολλά χρόνια και μεγαλώνουν με γρήγορους ρυθμούς, αν λοιπόν τις περιποιηθείτε θα σας κρατούν συντροφιά για πολύ καιρό.  


Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

Θρέψη και λίπανση Ελιάς




Του Γιώργου Παπαγεωργίου*

Η ελιά όπως και τα άλλα δέντρα έχει τις απαιτήσεις της σε θρεπτικά στοιχεία τα οποία αν δεν υπάρχουν σε επαρκείς ποσότητες στο έδαφος θα πρέπει να χορηγηθούν με την λίπανση. Η απαιτούμενη λίπανση ποικίλλει από περιοχή σε περιοχή αναλόγως των εδαφοκλιματικών συνθηκών... 


Γενικές κατευθύνσεις για τη λίπανση:


Άζωτο (Ν)
Το άζωτο είναι για την ελιά το πιο σημαντικό στοιχείο και επηρεάζει άμεσα τόσο την βλάστηση όσο και την καρποφορία. Έμμεσα μπορεί να επηρεάσει το βαθμό παρευνιαυτοφορίας των δέντρων. Η αντίδραση των ελαιοδέντρων στην χορήγηση αζώτου είναι ιδιαίτερα εμφανής σε εδάφη χαμηλής γονιμότητας και όταν η εδαφική υγρασία δεν αποτελεί έντονο περιοριστικό παράγοντα. Έτσι ανάλογα με την γονιμότητα του εδάφους και την εδαφική υγρασία συνίσταται ετήσια χορήγηση αζώτου 500-1500 γρ Ν / δέντρο ή 5-15 χγρ Ν/ δεκάριο ( 1 χιλιόγραμμο Ν είναι περίπου 5 χγρ θειικής αμμωνίας 21-0-0, 3 χργ νιτρικής αμμωνίας 34,4-0-0, 4χργ ασβεστούχου νιτρικής αμμωνίας 27-0-0, ή 2 χργ ουρίας 46-0-0).

Σε μη αρδευόμενους ελαιώνες, η ετήσια βροχόπτωση και η διαθέσιμη εδαφική υγρασία παίζουν βασικό ρόλο στο καθορισμό του ύψους της αζωτούχας λίπανσης:
• Σε περιοχές με μέση ετήσια βροχόπτωση κάτω από 44mm, η χορήγηση αζώτου πρέπει να γίνεται με πολλή αυτοσυγκράτηση. Για τις περιοχές αυτές έχει προταθεί χορήγηση 100γρ Ν /δένδρο /100mm βροχής.
• Σε περιοχές με μέση ετήσια βροχόπτωση 400-700mm η χορηγούμενη ποσότητα αζώτου μπορεί να αυξάνεται αναλογικά μέχρι 1500γρ Ν/δέντρο.
• Σε περιοχές με μέση ετήσια βροχόπτωση πάνω από 700 mm ή σε αρδευόμενους ελαιώνες, χορηγείται άζωτο ανάλογα με τη γονιμότητα του εδάφους μέχρι 1500γρ Ν/δέντρο. Χορήγηση αζώτου σε μεγαλύτερες ποσότητες δεν φαίνεται να δικαιολογείται σε καμιά περίπτωση.
Ο ελαιοκαλλιεργητής μπορεί να παρακολουθεί την αποτελεσματικότητα της αζωτούχου λίπανσης και να κάνει τις απαραίτητες διορθώσεις:
1. Από το μήκος της ετήσιας βλάστησης. Αν αυτό δεν είναι ικανοποιητικό, θα πρέπει να αυξήσει την ποσότητα του αζώτου, εφόσον δεν συντρέχονται άλλοι λόγοι (ασθένειες, ζημιά ριζών). Αν το μήκος της ετήσιας βλάστησης είναι υπερβολικό, θα πρέπει να μειώσει την ποσότητα του αζώτου.
2. Με την φυλλοδιαγνωστική. Η αζωτούχα λίπανση προσαρμόζεται ώστε η περιεκτικότητα των φύλλων σε άζωτο να είναι το χειμώνα μέσα στα όρια 1,6-1,8%. 

Κρίσιμη περίοδος κατά την οποία τα ελαιόδεντρα πρέπει να έχουν στην διάθεση τους το απαιτούμενο άζωτο είναι από τις αρχές Μαρτίου έως τον Ιούνιο, οπότε γίνεται η διαμόρφωση των ανθοφόρων οφθαλμών και η εξέλιξη των ανθέων σε καρπούς. Υπερβολικές ποσότητες αζώτου πριν την καρπόδεση μπορεί να οδηγήσουν σε υπερβολικό φορτίο με αποτέλεσμα την μικροκαρπία (βρώσιμες) και παρευνιαυτοφορία. Αντίθετα επάρκεια αζώτου και μετά την καρπόδεση θα δώσει καλό μήκος νέας βλάστησης και ικανοποιητική καρποφορία την επόμενη χρονιά. 

Φωσφόρο (P)
Παρά το γεγονός ότι ο φωσφόρος είναι απαραίτητο θρεπτικό στοιχείο για την ελιά , σπάνια παρατηρείται έλλειψή του στα ελαιόδεντρα και συνήθως δεν είναι αναγκαία η τακτική τους φωσφορική λίπανση.

Αν χρειάζεται φωσφορική λίπανση αυτή γίνεται με μικρή ποσότητα λιπάσματος που δεν θα υπερβαίνει το 1/3-1/5 του χορηγούμενου αζώτου.

Η τροφοπενία φωσφόρου είναι σχετικά σπάνια. Το σύμπτωμα που συνήθως εμφανίζει είναι μια διάστικτη χλώρωση των φύλλων η οποία δεν είναι ασφαλές κριτήριο για την διάγνωση επειδή συχνά συνδέεται και με άλλα αίτια (υπερεπάρκεια αζώτου). Ασφαλής διάγνωση μπορεί να γίνει μόνο με φυλλοδιαγνωστική.

Κάλιο (Κ)
Η ελιά φαίνεται ότι είναι ιδιαίτερα απαιτητική στο στοιχείο αυτό . Σε χρονιές υψηλής παραγωγής μεγάλες ποσότητες καλίου απομακρύνονται με το συγκομισμένο ελαιόκαρπο και το κλάδεμα.

Όπως πρότεινε ο Γαβαλάς (1978) το ύψος της καλιούχας λίπανσης θα πρέπει να καθορίζεται με βάση το ύψος της αζωτούχου λίπανσης. Σε ελαιώνες στους οποίου στο παρελθόν δεν έγινε καλιούχα λίπανση, καλό είναι για μερικά χρόνια να δοθεί κάλιο σε διπλάσια ποσότητα από το χορηγούμενο άζωτο.

Αν για παράδειγμα χορηγείται 0,5 χγρ Ν/δένδρο (2,5 χγρ θειική αμμωνία) τότε θα πρέπει να δοθεί 2χγρ θειικό κάλι ανά δένδρο. Στη συνέχει α μειώνουμε την ποσότητα καλίου στη δόση συντήρησης η οποία είναι ίση με τη δόση του αζώτου. Μετά από χρονιές πολύ υψηλής καρποφορίας καλό είναι να ξανά αυξάνουμε τη δόση του καλίου γι αναπλήρωση των αποθεμάτων των ελαιοδέντρων.

Τροφοπενίες της ελιάς

Τροφοπενία Βορίου
Η τροφοπενία βορίου παρατηρείται σε νεαρά αλλά και αιωνόβια δένδρα.
Τα χαρακτηριστικά συμπτώματα της τροφοπενίας βορίου είναι ότι τα κορυφαία φύλλα στους νέους βλαστούς έχουν το ακραίο τμήμα τους χλωρωτικό, αρχικά κιτρινοπράσινο και στη συνέχει κίτρινο/πορτοκαλί. Σταδιακά το σύμπτωμα αυτό εμφανίζεται και στα φύλλα της βάσης των βλαστών τα οποία μπορούν αν εμφανίσουν και ξήρανση στην κορυφή τους. Σε πιο προχωρημένο στάδιο της τροφοπενίας παρατηρείται και μικροφυλλία παραμόρφωση φύλλων σε σχήμα ροπάλου και έντονη φυλλόπτωση.

Το καλοκαίρι παρατηρείται επίσης έντονη καρπόπτωση. Σε προχωρημένες περιπτώσεις το δένδρο δεν παράγει ανθοφόρους αλλά μόνο ξυλοφόρους οφθαλμούς με αποτέλεσμα να εκμηδενίζεται η παραγωγή. 

Τα συμπτώματα αυτά αποτελούν σοβαρή ένδειξη ότι το δένδρο πάσχει από έλλειψη βορίου. Είναι δυνατόν όμως να οφείλονται και σε άλλα αίτια (βερτισιλλίωση, προσβολές από γλοιοφάγους, διάφορες ανωμαλίες θρέψης κ.λ.π.) γι ΄ αυτό χρειάζεται επιβεβαίωση με χημική ανάλυση φύλλων. Φύλλα στα δένδρα που πάσχουν περιέχουν βόριο λιγότερο από 20 ppm, ενώ φύλλα από φυσιολογικά δένδρα περιέχουν βόριο πάνων από 20ppm (στην ξηρή ουσία τους).

Για την διόρθωση της τροφοπενίας βορίου γίνεται το χειμώνα λίπανση με βόρακα. Προστίθεται στο έδαφος 300-500 γρ βόρακα ανά δένδρο πλήρους ανάπτυξης ενώ σε νεαρότερα δένδρα χορηγούνται μικρότερες ποσότητες (10 γρ ανά έτος ηλικίας από της φυτεύσεως στον αγρό). Η χορήγηση βορίου πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε 3-4 χρόνια προληπτικά στη δόση των 100- 150 γρ/δένδρο. Δεν πρέπει να χορηγείται βόρακας στους ελαιώνες στους οποίου δεν έχει διαπιστωθεί έλλειψη βορίου γιατί είναι έντονα τοξικός.




Τροφοπενία Καλίου

Το χαρακτηριστικό σύμπτωμα της τροφοπενίας αυτής είναι ένας μεταχρωματισμός των φύλλων, απόχρωση ορειχάλκου, που αρχίζει από την κορυφή του ελάσματος και σταδιακό καταλαμβάνει ολόκληρο το φύλλο ή το μεγαλύτερο μέρος ρου. Παράλληλα παρατηρείται ξήρανση στο κορυφαίο τμήμα του φύλλου κατά το 1/3-2/3 του μήκους του. Τα συμπτώματα αυτά στη νέα βλάστηση εμφανίζονται συνήθως το φθινόπωρο ή το χειμώνα στα φύλλα της βάσης των βλαστών σε ένα ή δύο βραχίονες του δένδρου. Παρατηρούνται επίσης μικρό μήκος νέας βλάστησης, μμικροφυλλία, φυλλόπτωση και ξήρανση κλαδίσκων. Σε προχωρημένο στάδιο η παραγωγή του δένδρου μειώνεται πολύ. 

Όπως και στην τροφοπενία βορίου έτσι και εδώ η διάγνωση με τα συμπτώματα δεν είναι ασφαλής. Χρειάζεται επιβεβαίωση με την ανάλυση φύλλων. Εάν η περιεκτικότητα των φύλλων σε κάλι είναι 0,1-0,3% (της ξηρά ουσίας) τότε μπορούν τα συμπτώματα να αποδοθούν με βεβαιότητα στην τροφοπενία καλίου. Δένδρα που δεν παρουσιάζουν συμπτώματα έχουν περιεκτικότητα καλίου στα φύλλα που κυμαίνεται από 0,4-1,7 %.

Πολλές φορές η τροφοπενία καλίου οφείλεται στην ξηρασία (δέσμευση καλίου από την άργιλο) και στην αδυναμία των δένδρων να απορροφήσουν κάλι από το έδαφος. Καλλιεργητικές φροντίδες που βοηθούν στην μεγαλύτερη ανάπτυξη του ριζικού συστήματος των δένδρων και στην εξασφάλιση επαρκούς υγρασίας στο έδαφος διορθώνουν ή τουλάχιστον μειώνουν το πρόβλημα.

Για την θεραπεία της τροφοπενίας μετά την λήψη των καλλιεργητικών μέτρων, χρειάζεται προσθήκη καλιούχου λιπάσματος σο έδαφος το χειμώνα. Στις περιπτώσεις που τα εδάφη δεσμεύουν κάλι χρειάζονται μεγαλύτερες ποσότητες καλιούχου λιπάσματος. 

Συνήθως χορηγούνται 10-15 χγρ θειικού καλίου ανά δένδρο μέσης ανάπτυξης. Στα βαριά εδάφη οι δόσεις πρέπει να είναι υψηλότερες ενώ στα ελαφρά χαμηλότερες. Εναλλακτικά μπορεί να χορηγηθεί μισό κάλι το χειμώνα σε μορφή θειικού καλίου και να γίνουν συμπληρωματικές λιπάνσεις με υδατοδιαλυτό νιτρικό κάλι μέσω του συστήματος άρδευσης. Το νιτρικό κάλι χορηγείται με την υδρολίπανση στη δόση των 300-500 γρ/δένδρο μετά την καρπόδεση.





Τροφοπενίες ασβεστίου και μαγνησίου
τα κυριότερα συμπτώματα της έλλειψης ασβεστίου είναι η χλώρωση του ακραίου τμήματος των φύλλων όπως και στην τροφοπενία βορίου, που όμως συνοδεύεται με λεύκανση των νεύρων στην περιοχή του χλωρωτικού τμήματος των παλαιών φύλλων. 

Σε περίπτωση τροφοπενίας μαγνησίου το χαρακτηριστικό σύμπτωμα που παρουσιάζουν τα δένδρα είναι η χλώρωση των φύλλων που αρχίζει από την κορυφή ή τα πλάγια του ελάσματος και προοδευτικά καταλαμβάνει ολόκληρη την επιφάνεια του , η έντονη φυλλόπτωση και η φτωχή βλάστηση.

Η διόρθωση της τροφοπενίας ασβεστίου γίνεται με την προσθήκη 5-10 κιλών οξειδίου του ασβεστίου ή μαρμαρόσκονης ανά δένδρο. 
Η τροφοπενία μαγνησίου αποκαθίσταται με την προσθήκη 300-500 γρ οξειδίου του μαγνησίου,( 3,0-5,0 κιλά θειικό καλιομαγνήσιο).



Τροφοπενία Ασβεστίου


Λιπάσματα που χρησιμοποιούμε για την λίπανση της ελιάς

Αζωτούχα Λιπάσματα:

Θειική αμμωνία: η θειική αμμωνία διατίθεται σε δύο μορφές την κρυσταλλική 21-0-0 και την κοκκώδη 20,5-0-0. Η θειική αμμωνία είναι κατάλληλη για τα ασβεστούχα αλκαλικά εδάφη στα οποία λόγω της μείωσης του pH στην ριζόσφαιρα αυξάνει την διαλυτότητα του φωσφόρου και των ιχνοστοιχείων (σίδηρος, ψευδάργυρος). Δεν συνίσταται η χρήση τους σε όξινα εδάφη. 

Η κοκκώδης μορφή είναι ιδανική για μηχανική διασπορά με λιπασματοδιανομείς. Για την αποφυγή μεγάλων απωλειών λόγω της εξαέρωσης μετά την εφαρμογή να γίνεται ενσωμάτωση στο έδαφος με φρεζάρισμα (τσάπισμα). 

Νιτρική Αμμωνία: διατίθεται σε κοκκώδη μορφή 33,5-0-0 ή 34,5-0-0. Είναι πολύ ευδιάλυτη στο έδαφος και με ελάχιστη υγρασία παρέχει στα φυτά άζωτο σε νιτρική και αμμωνιακή μορφή. 

το νιτρικό άζωτο το οποίο είναι άμεσα αφομοιώσιμο από τα φυτά, δεν συγκρατείται στο έδαφος και όσο δεν απορροφηθεί από τις ρίζες εκπλύνεται προς το υπέδαφος και τον υδροφόρο ορίζοντα και χάνεται ολύνοντας το περιβάλλον. Το αμμωνιακό άζωτο αντίθετα συγκρατείται από το έδαφος και γίνεται σταδιακά διαθέσιμο στα φυτά μέσα σε λίγες εβδομάδες. Έχει μικρότερη υπολειμματική δράση από την θειική αμμωνία.

Και το λίπάσμα αυτό όπως και η θειική αμμωνία έχει οξεογόνες ιδιότητες και αποφεύγεται η χρήση του σε όξινα εδάφη σε υγρές περιοχές ακόμα και στα ουδέτερα εδάφη.

Ασβεστούχος νιτρική αμμωνία 26-0-0
Διατίθεται σε κοκκώδη μορφή και είναι μίγμα νιτρικής αμμωνίας και ανθρακικού ασβεστίου (γύψος). Προσφέρεται για χρήση αντί της θειικής ή νιτρικής αμμωνίας σε όξινα εδάφη καθώς και σε περιοχές με υγρό κλιμα για την αποφυγή οξίνισης των εδαφών.
Ουρία 46-0-0

Είναι ευδιάλυτη στο νερό και περιέχει άζωτο σε οργανική μορφή. Από το έδαφος είναι πηγή αζώτου βραδείας δράσεως γιατί πρέπει να μετατραπεί σε αμμωνία για να γίνει αφομοιώσιμη και αυτό περιορίζει της απώλειες νιτρικού αζώτου από εκπλυση. Στο έδαφος έχει οξεογόνο επίδραση ενώ στα ασβεστούχα εδάφη είναι έντονες οι απώλειες από εξαέρωση αμμωνίας. Για την αποφυγή των απωλειών αυτών πρέπει η χορήγηση της ουρίας να γίνεται με άμεση ενσωμάτωση ή με την εφαρμογή άρδευσης αμέσως μετά την διασπορά ή υδρολίπανση.
Στην ελιά συνίσταται για συμπληρωματική αζωτούχα λίπανση για διφυλλικούς ψεκασμούς καθώς και για υποβοήθηση της απορρόφησης ιχνοστοιχείων από τα φύλλα.

Καλλιούχα λιπάσματα
Θειικό κάλιο 0-0-52 +S ή 0-0-050 +SΒ
Διατίθεται σαν σκόνη ή σαν κοκκώδες για την εφαρμογή στο έδαφος και σε κρυσταλλική (υδατοδιαλυτή ) μορφή για την εφαρμογή με υδρολίπανση ή διαφυλλικούς ψεκασμούς. Έχει χαμηλό δείκτη αλατότητας και ενδείκνυται για εδάφη με προβλήματα αλατότητας. Για την εφαρμογή με υδρολίπανση έχει το μειονέκτημα της βραδείας διαλυτοποίησης σε θερμοκρασίες κάτω των 20ο C.

Νιτρικό κάλιο 13-0-46
Διατίθεται σε κρυσταλλική ή σε κοκκώδη μορφή. Είναι πολύ ευδιάλυτο και προσφέρεται ιδιαίτερα για εφαρμογή με υδρολίπανση ή διαφυλλικούς ψεκασμούς.

Θειικό καλιομαγνήσιο 0-0-30 + MgO + S
Διατίθεται σε κοκκώδη μορφή για εφαρμογή από το έδαφος.

Φωσφορικά λιπάσματα
Διατίθενται στους εξής τύπους:
• Απλό υπερφωσφορικό 0-20-0 προσθήκη από το έδαφος
• Τριπλό υπερφωσφορικό 0-46-0 προσθήλη από το έδαφος
• Φωσφορικό μονοαμμώνιο 12-61-0 για υδρολίπανση
• Φωσφορικό διαμμώνιο 21-53-0 για υδρολίπανση.
Λιπάσματα βορίου
Για την πρόληψη και τη θεραπεία της τροφοπενίας βορίου μπορεί να γίνει προθήκη στο έδαφος του βορίου ή υδρολίπανση (ή με διαφυλλικούς ψεκασμούς ) διαφόρων διαλυτών μορφών βορίου που διατίθενται στην αγορά.
Σύνθετα λιπάσματα
Στην αγορά κυκλοφορεί ένας μεγάλος αριθμός από πλήρη λιπάσματα που περιέχουν δύο ή και τα τρία βασικά στοιχεία (άζωτο , φωσφόρο κάλι) τα οποία μπορεί να είναι εμπλουτισμένα και με βόριο ή και άλλα ιχνοστοιχεία. Σοβαρό μειονέκτημα των σύνθετων λιπασμάτων είναι ότι και τα τρία στοιχεία (Ν,P,K) εφαρμόζονται υποχρεωτικά στον ίδιο χρόνο ενώ είναι αποδεκτό ότι τα καλιούχα και τα φωσφορικά λιπάσματα πρέπει να χορηγούνται το φθινόπωρο και τα αζωτούχα στο τέλος του χειμώνα για να επιτυγχάνεται η μεγαλύτερη αξιοποίησή τους.

*Ο Γιώργος Παπαγεωργίου είναι Υπεύθυνος Επαρχίας Λάρνακας-Αμμοχώστου στη γεωπονική εταιρία Agrolan
πηγη:
sotiranews.com
sotiranews.com

ΕΛΙΑ~Διάφορα Παθογόνα Ελιάς

κατασκευή με σπόρους

με απλό τρόπο με σπόρους οσπρίων , ρύζι και αλευρόκολλά  κάνετε όμορφες κατασκευές 








πηγη:http://krokotak.com